Hoe ik de copyrights kreeg op Syd Mead’s Showroom illustratie

Syd Mead’s illustratie toont een elegante vrouw die van een verkoper in een showroom een zwevend vervoermiddel koopt. De zwever is rood en glanzend en de illustratie toont luchtinlaten aan de voorkant en een oranje ‘motor’ aan de achterkant, het heeft een glazen koepel, die naar een aluminium dakje loopt. In de zwever zie je twee luxe fauteuils en een middenconsole met een rode knop en wat schakelaars. Het ziet er gestroomlijnd uit. De illustratie van dit futuristische scenario is uit 1961 voor een boek ‘Concepts’ in opdracht van US Steel.

Sinds ik deze illustratie voor het eerst zag in het Dragon’s Dream boek Sentinel uit 1979, heb ik me altijd afgevraagd wie die vrouw was, waarom ze die zwever kocht, hoe die zwever werkte en wat die hazewindhond ermee te maken had. Toen ik dat twee jaar geleden combineerde met de term ‘zwaartekrachtprobleem’ had ik een verhaal dat ik kon schrijven. Het heeft meegedaan met de verhalenwedstrijd Fantastels 2017 en werd daarin 28e. Nu wordt dat verhaal het titelverhaal van de verhalenbundel ‘Het zwaartekrachtprobleem’. Omdat het verhaal gebaseerd was op de illustratie was het belangrijk om de rechten ervan te krijgen, wilde ik het op de boekomslag mogen gebruiken en voor promotiemateriaal kunnen gebruiken. Bovendien waren er twee andere illustraties in hetzelfde boek die in het verhaal beschreven scènes hadden opgeleverd.

Maar hoe vind je de houder van het auteursrecht van die illustraties? Op SydMead dot com zou je zeggen. De eerste stap was dus het contactformulier op die site. Ik kreeg snel antwoord terug:

Thank you for taking the time to send us your request.

Although these are indeed by Syd Mead, we do not control the copyrights to them and do not have access to the original art nor HI-Def images. They quite possibly are now in public domain. As work for hire, the copyrights remain with the commissioning agent, US Steel (Page 26/27 and 28A) and Philips (Page 132) and you would need to contact them for any permissions. With the exception that, as the artist, Syd Mead retains the right to all of his work to use it for his self promotion, or the promotion of his company,  Syd Mead Inc,. We cannot license it to any third party to use for their own purposes, but if this promotes Syd Mead as the artist, we have no objection to your using the art. All we would ask is that the images when re-used be [acknowledged as] created [by] Syd Mead.

Syd Mead joins me in  thanking you for your professionalism and together we wish you the best of success with your publication.

Ik kon er niet van uit gaan dat de afbeeldingen in het Public Domain waren en ik maakte de omslag niet echt om promotie voor Syd Mead te maken, dus moest ik verder zoeken. US Steel wilde uitsluitend e-mailberichten ontvangen die verband hielden met specifieke producten of diensten. Een contactpersoon voor IP of auteursrechten was nergens te vinden op hun site. Via via kreeg ik wel de verantwoordelijke bij Philips te pakken, maar zijn antwoord was bondig:

Geen toestemming van Koninklijke Philips N.V.

Ik zocht op LinkedIn naar de United States Steel Corporation en vond hun bedrijfspagina. Ik zocht naar ‘copyright’ op hun pagina, maar kreeg geen resultaat. Bladeren door de 5825 medewerkers van het bedrijf ontdekte ik de Chief Intellectual Property Counsel at United States Steel Corporation, handling all global intellectual property matters, including those relating to patents, trademarks, copyrights, trade secrets, open source software, commercial and technology transfer agreements and transactions, and patent and trademark litigation. Met een gratis account bij LinkedIn kan je geen contact opnemen met anderen.

Ik vond een site die de percentages gaf voor het opbouw van e-mailadressen bij USSteel en probeerde twaalf verschillende versies met de naam van deze man, allemaal naar xxxxxxx@ussteel.com. Die kwamen allemaal onbestelbaar terug. Er was waarschijnlijk een ander domain of subdomain nodig om een geldig e-mailadres te krijgen.

Met een premium account bij LinkedIn kan je wél via de site een berichtje sturen. Een premium account is de eerste maand gratis. Als je voor het einde van de maand opzegde werd je niet gefactureerd. Ik heb mijn account opgehoogd, een berichtje gestuurd en mijn account weer afgezegd zodra ik een reactie had. Dat werkte:

Hi Antoni, Would you be able to email me scans of the pages you reference and also the copyright notice page from the book? My email address is xxxxxxx@uss.com. We still own some of the Syd Mead artworks but possibly not all of them.

Ik stuurde hem een e-mailbericht met links naar de bewuste afbeeldingen die rondzwerven op het internet (want iedereen heeft om de rechten van die illustraties gevraagd, toch?) en een scan van de copyright-pagina van Dragon’s Dream’s Sentinel. Na bijna twee weken wachten, stuurde ik er een nieuw bericht achteraan, waarin ik vertelde hoe ver ik al was met het redigeren, corrigeren en vormgeven van de verhalenbundel. Daarop kwam meteen antwoord:

In reviewing the copyright notice in the 1979 book, it states that all of the copyrights to the pictures in the book are held by Syd Mead.  Is there any reason that you believe that U. S. Steel has a copyright interest in the pictures?  It seems to me that you may need to seek permission from Mr. Mead’s  estate.

Een antwoord met daarin de eerste reactie van Syd Mead Dot Com bracht uitkomst. Én de toestemming!

Thanks, that makes the issue clearer.

United States Steel Corporation consents to your publication of the pictures, and grants to you a limited royalty free license for such use to the extent that United States Steel Corporation possesses any copyright or other interest in and to the pictures.

Let me know if this is sufficient for your purposes.

Omdat ik de illustratie behalve voor de omslag van de verhalenbundel ook voor boekenleggers, Facebook en ander Point-of-Sale-materiaal wil gebruiken was er nog een mailtje voor de zekerheid nodig:

Thanks for your quick response and consent.

Do we agree on the meaning of ‘such use’ being: ‘the use of that illustrations for the cover of the book and POS material’?

Thanks again, Antoni Dol

Yes, agreed.

Nu staat de illustratie bovenaan de Facebook-pagina voor de verhalenbundel én als ‘Cover Plate’ boven de NaNoWrimo-pagina waarin ik het als project opnam (alleen te zien als je zelf ook een NaNoWriMo-account hebt). Ik ben bezig met opmaak van boekomslagen met deze illustratie voor als de verhalenbundel voor het einde van het jaar uitkomt.

Boek van de maand bij Computer Creatief!

WP_20171006_19_02_16_ProPrototyping met onlinetools is boek van de maand maart geworden bij Computer Creatief. Dat houdt in dat Computer Creatief een artikel over het boek schreef, ze gedeeltes uit het boek aanhalen en dat ze een interview met mij plaatsten. Ik schreef ook een blog, waarin ik de laatste ontwikkelingen uitwerk van de tools die ik in het boek vergelijk.

Het basisartikel is een korte versie van de flaptekst van het boek, maar geeft daarmee een goede introductie en redenen om prototypes te maken voor je apps.

Gedeeltes van de eerste hoofdstukken zijn verwerkt in een voorproefje, waarin ik dieper in ga op die redenen om prototypes te maken en welke verschillende prototypes er zijn. Dit zijn letterlijk onderdelen van het boek, die vrij toegankelijk zijn.

Ik heb de gelegenheid aangegrepen om de progressie die de onlinetools gemaakt hebben, nadat het boek eind oktober uit kwam, te verzamelen en op te schrijven in een blogpost voor Computer Creatief. Daaruit blijkt dat sommige tools nu beter concurreren met de beste tools en dat je nu zelfs VR-omgevingen kan simuleren in sommige pakketten voor prototypes voor je Apps.

Het interview is de weerslag van een prettig gesprek met Hans Frederiks, journalist,  fotograaf en redacteur van het blog van computercreatief.nl. Ik beantwoord zijn specifieke vragen over Silverlight, offlinetools, doelgroepen en testgebruikers. Daarin komt ook mijn keuze om full-time sciencefictionschrijver te worden aan bod.

Maak je apps als zelfstandig ontwikkelaar, of in een team van een paar mensen, kijk dan eens naar bovenstaande artikelen. Om te weten welke onlinetool het beste op jouw wensen aansluit kan je het boek kopen bij Van Duuren Informatica.

Njoy! Antoni Dol

 

2017 resultaten

Aan het begin van het jaar is het goed terugkijken. Wat is er gebeurd als schrijver van Science Fiction in het afgelopen jaar? Ik heb het voor instanties en mezelf op een rijtje gezet:

  • Ik ben ingeschreven in de KvK als ZZP-er.
  • Ik heb tien korte verhalen (tussen 500 en 15000 woorden) geschreven en een novelle (57000 woorden).
  • Twee verhalen heb ik ingeleverd voor de verhalenwedstrijd Harland Awards 2017. Daarvan komt uitslag op 14 april 2018. Deze verhalen zijn geredigeerd door een externe redactrice en door vijf proeflezers beoordeeld. Verhalenwedstrijd zijn springplanken voor naamsbekendheid en erkenning als professioneel schrijver. Een kwalitatief juryrapport helpt in ontwikkeling als schrijver.
  • Twee andere verhalen zijn ingeleverd voor de verhalenwedstrijd Fantastels. Een ervan is speciaal voor deze wedstrijd geschreven. Uitslag hiervan is ook eind maart, begin april.
  • Mijn eerste openbare publicatie van een sciencefictionverhaal staat in de bundel ‘Influisteraar’ van Godijn Publishing. Dit leverde verder niets op, maar ik kreeg wel leuke reacties op mijn Twitter- en Facebook-berichten.
  • Ik schreef een studieboek “Prototypes met online tools” voor Van Duuren Media, dat begin oktober verscheen. Hierover vang ik royalties, maar heb nog niets gekregen.
  • Ik schreef een studieboek “Online styleguides met Frontify” voor Van Duuren Media, dat eind begin december verscheen. Hierover vang ik ook royalties, maar heb nog niets gekregen. Ik heb contact met het bedrijf dat deze software maakt over een Engelse en eventueel Duitse vertaling ervan. Het is nog onduidelijk hoe dat afloopt.
  • Bezoeken aan schrijfevenementen (Proefles en Studiedag Schrijfacademie, Schrijfdag Schrijven Magazine) en sciencefictionevenementen (Castlefest, Borders, Comic Con Amsterdam en Utrecht) heeft contacten opgeleverd in de schrijfwereld, waar mensen mij beginnen te herkennen. Ik heb bij diverse SF- en Fantasy-uitgeverijen visitekaartjes afgegeven en gesproken over aanleveren van manuscripten.
  • Ik deed mee met “NanoWriMo” oftewel National Novel Writing Month en schreef de novelle “Alien Meetings” van 57.000 woorden. Het evenement omvatte ook een KickOff- en ‘Thank God It’s Over-party’, waar ik andere schrijvers heb ontmoet. Het verhaal wordt nu in ‘hardcopy’ door proeflezers gelezen, zodat ik het binnenkort objectief kan beoordelen Afhankelijk van hun reacties pas ik het aan en breid ik het uit tot de 75.000 woorden die uitgevers graag voor een debuut willen. Mogelijk zet ik het als e-book online voor een klein bedrag en vraag reacties van lezers.
  • Een kort verhaal is ingeleverd als basis voor een verfilming. De verfilming zou geen inkomsten opleveren. Dit is een verfilming door amateurs, maar zou interessante promotie opleveren. De selectie van het verhaal dat wordt verfilmd heeft ondertussen plaatsgevonden en het korte verhaal dat ingeleverd was als basis voor een verfilming is niet gekozen.
  • Mijn tiende korte verhaal (van 500 woorden) is ingeleverd voor een verhalenwedstrijd Het Kerstdiner van Schrijven Online met als eerste prijs een cursus van de Schrijfacademie. Uitslag is 25 januari.

Voornemens voor 2018 zijn:

  • Ik wil een verhaal in het Engels schrijven en aan internationale bladen aanbieden. Ik heb tot nu toe twee native speakers gevonden, die het verhaal vooraf willen lezen.
  • Ik wil een publicatiewaardige novelle of roman aanbieden aan een gerenommeerde Nederlandse uitgeverij.
  • In 2018 heb ik heb ik meer nationale contacten via beurzen en evenementen opgedaan. Mogelijk ook meer internationale contacten.

Happy New Year!

Complexe cirkels

Wekelijkse schrijfopdracht door schrijfcoach Corrie Gramser voor Schrijven Online:

Lees onderstaande situatie en schrijf zelf een kort verhaal van max. 300 woorden over de gebeurtenissen die eraan vooraf zijn gegaan:

Bij het uitproberen van zijn nieuwe drone met ingebouwde camera ziet de boerenzoon een lijk in het korenveld. De dode man is gekleed in een smoking en hij is geblinddoekt. Rondom het lijk staat al het koren nog overeind, er leidt geen spoor van platgetrapte halmen naartoe.

 

De lucht stoof langs hem. Zijn smokingjasje klapperde. Hij herinnerde zich dat hij een drone kreeg van zijn vader. Daarmee begon zijn jarenlange passie. Hij wou dat hij kon zien; bij nader inzien liever niet: hij had het al gezien en zou een tijdlus veroorzaken. Hij voelde dat hij steeds sneller viel.
Niemand wist wie het cadeau voor de jubilaris achterliet. Het was weer eens wat anders dan een gouden horloge. Hij probeerde alles altijd gelijk uit. Hij koos een tijdstip precies vijfendertig jaar geleden en ging midden op de ronde plaat staan, zoals aangegeven was op de gebruiksaanwijzing van de tijdmachine. Hij kwam op een ruimteschip terecht. Zijn foto’s had hij altijd bij zich. Nu was zijn kans.
Het interesseerde de reptielachtige wezens niets. Hij toonde foto’s van ingewikkelde patronen. Prachtige constellaties van verschillende groottes, met bogen die de cirkels verbonden tot regelmatige structuren: ze werden volledig genegeerd. Alleen de foto van een graancirkel van het zonnestelsel, met de zon en de planeten in hun elliptische banen, trok de aandacht van de geschubde wezens. Ze wezen met hun flexibele vingers en keken ernaar met hun bolle kameleonogen. Daarna keken ze naar hem.
Hij gaf ze de coördinaten van zijn vaders land. Daar was koren genoeg. Hij ging in de luchtsluis kijken hoe ze met hun hyperdrive-motoren graancirkels maakten als ze de onmetelijke ruimte inschoten. Door de dikke ramen zag hij rechthoekige vormen, palen, balken en richels van het ruimteschip. Het was een wanordelijk, asymmetrisch schip; geen mooie ronde schotel. Iemand bond hem een blinddoek voor. Hij hoorde dat een deur achter hem dicht schoof. Sissend en fluitend opende de deur vóór hem.
Bij het uitproberen van zijn nieuwe drone met ingebouwde camera ziet de boerenzoon een lijk in het korenveld. De dode man is gekleed in een smoking en hij is geblinddoekt. Rondom het lijk staat al het koren nog overeind, er leidt geen spoor van platgetrapte halmen naartoe.

Killing darlings…

Ik heb drie verhalen in voorbereiding voor Harland Awards 2017; er moet er nog een van afvallen, je mag er hooguit twee inleveren. De eerste is in tweede correctie, de derde in de eerste correctieronde. De tweede is na aanpassingen als gevolg van de eerste correctie weer te lang geworden. Ik heb een verwijderde personage teruggebracht en toen moest er weer een aantal scènes terug, want dat personage komt in het hele verhaal voor. Bovendien waren een paar nieuwe scènes nodig om het verhaal beter te maken. Het gevolg was duizend woorden te veel: killing darlings, dus. Momenteel bijvoeglijke naamwoorden aan het schrappen, maar dat gaat het niet redden. Drie hele scènes eruit? Dat kan helemaal niet… toch?

Eerste verhaal afgerond

Het eerste verhaal dat door het hele proces van schrijven, corrigeren en herschrijven is gekomen is ‘Koolstof’. Koolstof is het tweede verhaal dat ik schreef. Dit verhaal is met ruim 3000 woorden aanzienlijk korter dan de andere vijf verhalen die in dit proces zitten. Koolstof wordt eerst naar de vijf proeflezers gestuurd om hun reacties te pijlen. Daarna publiceer ik het hoogstwaarschijnlijk op deze site.

Drie van de zes verhalen zijn min of meer geschikt om mee te doen met verhalenwedstrijden tot tienduizend woorden. Behalve dat ze alle drie veel langer zijn en dus ingekort moeten worden. Van een verhaal is dat al gebeurd, maar die moet nog goed nagekeken en waar mogelijk aangescherpt worden…